Προκειμένου η κυπριακή οικονομία να ξεφύγει από την κρίση, χρειάζεται η λήψη μέτρων που να στοχεύουν στην τόνωση της ανάπτυξης, στην αύξηση της παραγωγικότητας και στην αντιμετώπιση της ανεργίας. Σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του Υπουργού Οικονομικών, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, ορθά, έχει πλέον στρέψει την προσοχή του προς αυτή την κατεύθυνση και επεξεργάζεται αριθμό προτάσεων. Στην προσπάθεια αυτή ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και γενικά στην προώθηση σύγχρονων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων με στόχο τη δημιουργία δυναμικών, εξελίξιμων και ανταγωνιστικών επιχειρήσεων. Ιδιαίτερα, στόχος πρέπει να είναι η στήριξη των νέων που επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά αξιοποιώντας τις γνώσεις τους, την κατάρτιση και τα ταλέντα τους.

Το 2007 λειτούργησε για πρώτη φορά το Σχέδιο Ενίσχυσης της Νεανικής Επιχειρηματικότητας. Η τελευταία πρόσκληση για συμμετοχή στο πρόγραμμα έγινε το 2009, ενώ σήμερα το πρόγραμμα είναι κλειστό χωρίς να υπάρχει στον Κρατικό Προϋπολογισμό οποιαδήποτε πρόνοια για ενίσχυση νέων επιχειρήσεων, εκτός από το ποσό του €1.5 εκ που αφορά εκκρεμούσες αιτήσεις. Για την υποστήριξη των νέων επιχειρηματιών, το Σχέδιο παρείχε κίνητρα υπό την μορφή χρηματοδοτικών ενισχύσεων (με ανώτατο ύψος χορηγίας ανά επιχείρηση τις €70.000 και τις €50.000 για δραστηριότητες μεταποίησης και άλλες δραστηριότητες αντίστοιχα) και εκπαιδευτικών σεμιναρίων κατάρτισης για τη δημιουργία νέων και βιώσιμων μικρών επιχειρήσεων.

Στην παρούσα οικονομική συγκυρία είναι πολύ σημαντικό να λειτουργήσει νέα πρόσκληση για υποβολή αιτήσεων στα πλαίσια του Σχεδίου ώστε να δημιουργηθούν νέες επιχειρήσεις από νέους ανθρώπους σε νέους τομείς της αγοράς. Η διαδικασία και η δομή για τη λειτουργία του Σχεδίου υπάρχουν ήδη, αλλά χρειάζεται να εκσυγχρονιστούν για να καταστούν λιγότερο γραφειοκρατικές και περισσότερο ευέλικτες. Πρέπει να παρασχεθεί σχετικό κονδύλι στο Υπουργείο Εμπορίου Βιομηχανίας και Τουρισμού ώστε το Σχέδιο να τεθεί άμεσα σε λειτουργία. Με την παροχή 5 εκατομμυρίων ευρώ το Σχέδιο θα μπορεί να υποστηρίξει τη δημιουργία περίπου 100 νέων επιχειρήσεων και κατ’ επέκταση ενός σημαντικού αριθμού νέων θέσεων εργασίας.

Πέρα από την επαναλειτουργία του προγράμματος και την παροχή κονδυλίων, η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει στην παροχή κινήτρων όπως την προώθηση εκπτώσεων στις φορολογικές επιβαρύνσεις που αφορούν τη δημιουργία μιας επιχείρησης από νέους ανθρώπους και τη δημιουργία ευνοϊκότερων συνθηκών δανεισμού (δημιουργία εγγυοδοτικού οργανισμού) για νέους ανθρώπους που στοχεύουν στην επιχειρηματική επένδυση.

Οι νέοι εργαζόμενοι αποτελούν την κινητήριο δύναμη της οικονομικής ανάπτυξης του τόπου και η απουσία τους από την αγορά εργασίας επιδρά αρνητικά τόσο σε οικονομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Η λήψη μέτρων που θα δώσουν ώθηση στην ανάπτυξη και θα αναχαιτίσουν τον εφιάλτη της ανεργίας είναι πλέον αδήριτη ανάγκη και ο τομέας της νεανικής επιχειρηματικότητας μπορεί να αποτελέσει αναπτυξιακό μοχλό και μέσο εξόδου από την κρίση.

Σκοπός του ΙΠΕ είναι η προώθηση της επιστημονικής και τεχνολογικής έρευνας στην Κύπρο. Στην ίδρυση του ΙΠΕ συνέβαλε η αναγνώριση της σημασίας της έρευνας στις σημερινές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, η διαπίστωση του γενικά υψηλού μορφωτικού επιπέδου του ανθρώπινου δυναμικού της Κύπρου, καθώς και η εκτίμηση ότι η ερευνητική δραστηριότητα και η ερευνητική υποδομή στην Κύπρο χρειάζονται αναβάθμιση. Σκοπός του ΚΕΑΔ είναι η δημιουργία υποδομής διαδικτύου και παροχής προηγμένων υπηρεσιών διαδικτύου προς ερευνητικούς και ακαδημαϊκούς χρήστες για υποστήριξη και αναβάθμιση της Ερευνητικής και Ακαδημαϊκής δραστηριότητας στην Κύπρο.

Η επένδυση στην έρευνα και στην καινοτομία αποτελεί ένα από τα πιο ουσιαστικά εργαλεία για την ανάκαμψη της οικονομίας. Ιδιαίτερα σε περιόδους οικονομικής κρίσης, οι επενδύσεις στην έρευνα και στην ανάπτυξη όχι μόνο δεν πρέπει να μειώνονται, αλλά αντίθετα επιβάλλεται να αυξάνονται. Τις θέσεις αυτές συμμερίζεται και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή η οποία κατέληξε σε αυτά τα συμπεράσματα στο συνέδριο που διοργανώθηκε στις Βρυξέλλες με τίτλο «Η Ένωση Καινοτομίας και η Βιομηχανική Πολιτική» τον Νοέμβριο του 2010. Μάλιστα κάλεσε τα κράτη μέλη να συνεχίσουν να επενδύουν στην εκπαίδευση, στην έρευνα, στην ανάπτυξη και στην καινοτομία.

Δυστυχώς, στην Κύπρο φαίνεται να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό που κατέθεσε στη Βουλή των Αντιπροσώπων η Κυβέρνηση, διαπιστώνεται ότι η κρατική χορηγία προς το Ίδρυμα Προώθησης Έρευνας για το 2012 είναι μειωμένος κατά €4.800.000,00, σε σχέση με το 2011, ποσό που ισοδυναμεί με μείωση 25.53%. Σε σχέση με το 2009, ο προϋπολογισμός είναι μειωμένος κατά €11.400.000,00, ποσό που ισοδυναμεί με μείωση 44,88%. Η κρατική χορηγία προς το Κυπριακό Ερευνητικό και Ακαδημαϊκό Δίκτυο είναι μειωμένη κατά €2.000.000,00, ποσό που ισοδυναμεί με μείωση 25%.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας, το 2009, οι δαπάνες στον τομέα της έρευνας βρίσκονταν 0,49% του ΑΕΠ με αποτέλεσμα η Κύπρος να βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πολύ πιο χαμηλά από τον μέσο όρο (2,01%) της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η μείωση των κονδυλίων για την έρευνα θα επιδεινώσει ακόμη περισσότερο την κατάσταση ενώ θα έπρεπε να συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο καθώς η επένδυση στην έρευνα και στην καινοτομία αποτελούν θεμελιώδη εργαλεία για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των σύγχρονων προκλήσεων και μονόδρομο για την έξοδο από την κρίση. Αυτή την ώρα λοιπόν, η επένδυση στην έρευνα και στην καινοτομία δεν είναι πολυτέλεια αλλά υποχρέωση και η Κυβέρνηση οφείλει να επανεξετάσει την θέση της.

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η αειφόρος ανάπτυξη, η ανάπτυξη δηλαδή που βελτιώνει τις συνθήκες διαβίωσης των πολιτών, μέσα από την υιοθέτηση μιας οικονομικής, κοινωνικά δίκαιης και περιβαλλοντικά βιώσιμης πολιτικής, αποτελεί κυρίαρχη επιλογή. Η αειφόρος ανάπτυξη, στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη ενεργειακών τεχνολογιών όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Οι ΑΠΕ αποτελούν αέναους ενεργειακούς φυσικούς πόρους, οι οποίοι προσφέρονται σε αφθονία σε όλους τους λαούς και μπορούν να συμβάλλουν στην περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη.

Η παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ αποτελεί ίσως το πιο ουσιαστικό εργαλείο περιβαλλοντικής προστασίας. Η αύξηση του μεριδίου των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο σύνολο των διαθέσιμων καυσίμων θα μειώσει σημαντικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου καθώς οι ΑΠΕ εκλύουν ελάχιστα ή μηδαμινά αέρια θερμοκηπίου. Η ΕΕ έχει θέσει ως στόχο τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά 20% μέχρι το 2020, κάτι που θα επιφέρει μείωση ύψους 600 έως 900 εκατομμυρίων τόνων CO2 ετησίως, δηλαδή εξοικονόμηση ύψους 150 έως 200 δισεκατομμυρίων ευρώ, καθώς η τιμή του CO2 ανά τόνο ανέρχεται σε 25 ευρώ.

Πέραν των θετικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την χρήση ΑΠΕ, η ανάπτυξη ενεργειακών πηγών εναλλακτικών προς τα ορυκτά καύσιμα θα συμβάλλει στη διασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού της ΕΕ και στη μείωση των ενεργειακών δαπανών που συνδέονται με την αύξηση της τιμής των ορυκτών πηγών ενέργειας. Η ΕΕ έχει θέσει ως στόχο για το 2020 την αύξηση του ποσοστού διείσδυσης των ΑΠΕ στο 20% της τελικής κατανάλωσης ενέργειας. Συνεπώς, εάν η ΕΕ επιτύχει το στόχο του 20% μέχρι το 2020, η ετήσια εξοικονόμηση υπολογίζεται σε περισσότερα από 250 εκατομμύρια τόνους ισοδυνάμου πετρελαίου μέχρι το 2020, εκ των οποίων τα 200 εκατομμύρια από εισαγωγές.

Στην Κύπρο, πριν από την ένταξη μας στην ΕΕ, η συνεισφορά των ΑΠΕ σε σχέση με την τελική κατανάλωση ενέργειας ήταν σχεδόν μηδαμινή. Το 2010, η παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές έφθασε στο 5,4% της τελικής κατανάλωσης ενέργειας. Παρά την σημαντική αύξηση, η Κύπρος παραμένει στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα αυτό. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αναμένει από την Κύπρο, μέχρι το 2020, να είναι σε θέση να παράγει ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές ίση με 13% της τελικής κατανάλωσης ενέργειας. Για να επιτευχθεί ο φιλόδοξος στόχος του 13%, η Κύπρος πρέπει να εντείνει τις προσπάθειες της ιδιαίτερα στους τομείς της ηλιακής και αιολικής ενέργειας όπου διαθέτει υψηλό και μέτριο δυναμικό ενέργειας αντίστοιχα.

Η προώθηση της παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αποτελεί περιβαλλοντική και ενεργειακή πολιτική υψίστης προτεραιότητα για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στην Κύπρο, παρά τα σημαντικά βήματα προόδου, έχουμε υποχρέωση να προχωρήσουμε με γοργότερους ρυθμούς προκειμένου να επιτύχουμε τον στόχο μας για μια ουσιαστική οικονομική, κοινωνικά δίκαιη και περιβαλλοντικά βιώσιμη ανάπτυξη.

Η αποστασία του κ. Κουλία, δηλαδή να μην ψηφίσει τον Πρόεδρο του Κόμματος του αλλά να ψηφίσει τον πρόεδρο ενός άλλου Κόμματος για την θέση του Προέδρου της Βουλής, είναι ανέντιμη, ηθικά απαράδεκτη και πολιτικά αντιδεοντολογική. Ο κ. Κουλίας, περιφρόνησε και έδειξε ασέβεια στους ψηφοφόρους και στα στελέχη του ΔΗΚΟ. Σε πρόσφατη δήλωση του, ο Αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ κ. Νικόλας Παπαδόπουλος ανέφερε πως «δεν επιθυμώ να περιφρονήσω τους ψηφοφόρους του Δημοκρατικού Κόμματος, με τη σημαία του οποίου κατήλθα στις εκλογές πριν από μία βδομάδα, ψηφίζοντας τον Πρόεδρο ενός άλλου Κόμματος και όχι του δικού μου».

Ο κ. Κουλίας προσπαθώντας να δικαιολογήσει την αποστασία του, επικαλέστηκε δήθεν το εθνικό συμφέρον, δηλώνοντας πως «αυτό που είδαμε ήταν να επαναφέρεται εν χορδαίς και οργάνοις το σχέδιο Ανάν και σίγουρα εγώ καμία πρόθεση δεν έχω να κάνω το θαλαμοφύλακα των υποχωρήσεων του κ. Χριστόφια», αφήνοντας να νοηθεί πως ψήφος προς τον πρόεδρο του δικού του Κόμματος συνιστά εμβάθυνση της συνεργασίας ΔΗΚΟ – ΑΚΕΛ.

Κατ’ αρχήν να αναφέρω πως οι θέσεις του ΔΗΚΟ, όσον αφορά τις προτάσεις του κ. Χριστόφια για το κυπριακό, είναι ξεκάθαρες και πολύ καλά γνωστές. Το ΔΗΚΟ διαφωνεί με τις προτάσεις του Προέδρου Χριστόφια και η απαίτηση του ΔΗΚΟ για απόσυρση των προτάσεων αυτών παραμένει. Απάντηση στο επιχείρημα του κ. Κουλία, έδωσε ο Αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ, κ. Νικόλας Παπαδόπουλος όπου σε πρόσφατη δήλωση του ανέφερε πως «δεν θεωρώ ότι η επαναδιεκδίκηση ή η επανακατάληψη της Προεδρίας της Βουλής από τον Πρόεδρο του Κόμματος θα ενισχύσει την υφιστάμενη συνεργασία του ΔΗΚΟ με το ΑΚΕΛ.  Ούτε δεσμεύει το ΔΗΚΟ, ούτε επηρεάζει τις μελλοντικές αποφάσεις μας». Παράλληλα, η δήλωση του κ. Κουλία είναι αντιφατική καθώς την ίδια ώρα που επικαλείται το εθνικό συμφέρον και την προσπάθεια ορισμένων κύκλων να επαναφέρουν το σχέδιο ΑΝΑΝ, ο ίδιος δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στους πρωτεργάτες του σχεδίου ΑΝΑΝ, και στους σχεδιασμούς του κ. Αναστασιάδη για τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές.

Στην πραγματικότητα, ο κ. Κουλίας με την δικαιολογία του προσβάλει τους ψηφοφόρους και τα στελέχη του ΔΗΚΟ, καθώς αφήνει να νοηθεί ότι οι πολίτες οι οποίοι έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στο ΔΗΚΟ για τις θέσεις του στο κυπριακό, οι οποίοι εργάστηκαν με όλες τους τις δυνάμεις, που κατάθεσαν την ψυχή τους, ώστε το ΔΗΚΟ να κερδίσει τη μάχη ενάντια στους κύκλους που το ήθελαν αποδυναμωμένο, είναι μειωμένων αντιστάσεων και ότι η ηγεσία του ΔΗΚΟ είναι συνυπεύθυνη για τις ενέργειες του Προέδρου Χριστόφια στο Κυπριακό.

Απάντηση και σε αυτό το επιχείρημα έδωσε ξανά ο Αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ, κ. Νικόλας Παπαδόπουλος όπου σε πρόσφατη δήλωση του ανέφερε πως «δεν θεωρώ ούτε και αποδέχομαι ότι ψηφίζοντας τον Πρόεδρο του Κόμματος μου για την Προεδρία της Βουλής στηρίζω την πολιτική Χριστόφια στο Κυπριακό» προσθέτοντας πως «δεν ψηφίζουμε Πρόεδρο Δημοκρατίας… δεν επιλέγουμε πορεία στο Κυπριακό… καλούμαστε ως βουλευτές του ΔΗΚΟ να ψηφίσουμε Πρόεδρο της Βουλής. Καλούμαστε ουσιαστικά να επιλέξουμε ανάμεσα στον Πρόεδρο του Κόμματος μας και στον Πρόεδρο ενός άλλου κόμματος».

Ο κ. Κουλίας με την αποστασία του κατάφερε να πλήξει το ΔΗΚΟ. Ο κ. Κουλίας, στην ουσία ξεγέλασε το ΔΗΚΟϊκό κόσμο και υφάρπαξε την ψήφο του και την βουλευτική έδρα του ΔΗΚΟ. Η έδρα που κατέχει ο κ. Κουλίας ανήκει στο ΔΗΚΟ, ανήκει στους ψηφοφόρους και τα στελέχη του ΔΗΚΟ και όχι στον ίδιο. Ο κ. Κουλίας εκλέχθηκε όντας στο ψηφοδέλτιο του ΔΗΚΟ και όχι ως ανεξάρτητος υποψήφιος και οφείλει να παραδώσει την έδρα που κατέχει στον κόσμο του ΔΗΚΟ. Ο κ. Κουλίας οφείλει να δείξει τον ίδιο ζήλο και την ίδια ευθιξία που έδειξε πριν από μερικά χρόνια, όταν ο ίδιος καλούσε τον κ. Αλέξη Γαλανό να παραδώσει την βουλευτική έδρα που κατείχε μετά την αποστασία του κ. Γαλανού από το ΔΗΚΟ στις προεδρικές εκλογές του 1998.

Η τεχνητή πόλωση λοιπόν λειτουργεί αυξητικά ως προς το επίπεδο της αποχής γεγονός που επηρεάζει το αποτέλεσμα των εκλογών και ευνοεί τα κόμματα που την δημιουργούν. Η όξυνση του πολιτικού διαλόγου και η στείρα αντιπαράθεση συσπειρώνει τον σκληρό πυρήνα των δύο άκρων και σε συνδυασμό με το υψηλό επίπεδο αποχής, κυρίως πολιτών που δεν αρέσκονται σε ακρότητες και φανατισμούς, έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των ποσοστών των δύο άκρων και παράλληλα την μείωση των ποσοστών των υπολοίπων κομμάτων. Μια τέτοια περίπτωση, η ενίσχυση δηλαδή του διπολισμού, θα επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις στην κοινωνία και θα οδηγήσει στην περαιτέρω απαξίωση και αποστροφή της πολιτικής από τους πολίτες και απομάκρυνση τους από τη δημόσια ζωή γενικότερα.

Οι πολίτες λοιπόν που αποστρέφονται και απαξιώνουν την πολιτική λόγω της πόλωσης που δημιουργείται δεν πρέπει να απέχουν αλλά να συμμετέχουν στις εκλογικές διαδικασίες. Πρέπει ωστόσο να έχουν και τις κατάλληλες επιλογές. Το Δημοκρατικό Κόμμα, απέδειξε ότι μπορεί να διασφαλίσει την ισορροπία μέσα στο πολιτικό μας σύστημα προς όφελος της κοινωνίας και του τόπου. Το Δημοκρατικό Κόμμα απέδειξε ότι μπορεί να κυβερνήσει αυτό τον τόπο και να τον πάρει μπροστά. Σίγουρα, οι πολίτες χρειάζεται να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία στο Δημοκρατικό Κόμμα για την απογοήτευση που τους πρόσφερε με την εικόνα που παρουσίασε τους προηγούμενους μήνες. Ωστόσο, το Δημοκρατικό Κόμμα έχει γυρίσει σελίδα, απολογήθηκε στην κοινωνία και με όχημα το κοινωνικό κέντρο οδεύει προς την ανοικτή κοινωνία γιατί ο τόπος το χρειάζεται.

Με μια σύγχρονη πολιτική πρόταση, που καλύπτει όλο το φάσμα της πολιτικής ζωής και τις ανησυχίες της κοινωνίας, που στοχεύει στη βελτίωση της καθημερινότητας και της ποιότητας ζωής των πολιτών, που αποβλέπει στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για ένα σύγχρονο κράτος και που μπορεί να δώσει πρακτικές λύσεις στα διάφορα σύγχρονα και σύνθετα προβλήματα, το Δημοκρατικό Κόμμα δεν διεκδικεί απλά τη ψήφο του λαού, του ζητά να μοιραστεί μαζί του το όραμα για μια πιο ανθρώπινη, πιο δίκαιη και πιο αξιοκρατική κοινωνία.

Στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές οι πολίτες πρέπει να στείλουν ένα μήνυμα κατά της πόλωσης μέσα από την συμμετοχή τους στις εκλογικές διαδικασίες. Πρέπει να στείλουν ένα μήνυμα υπέρ της δύναμης της ψήφου τους. Μιας δύναμης που πολλοί από εμάς αμφισβητούμε, ξεχνώντας πως η αλλαγή που θέλουμε αρχίζει από εμάς τους ίδιους. Στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές το μέλλον βρίσκεται στα χέρια του καθενός από εμάς γιατί:

• H ψήφος είναι δύναμη: ψηφίζω σημαίνει έχω τη δύναμη να καθορίσω τις αλλαγές που οραματίζομαι για τον τόπο μας.
• Η ψήφος είναι δικαίωμα: ψηφίζω σημαίνει εξασκώ ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματά μου, σε μια εποχή όπου η έννοια της δημοκρατίας και της συμμετοχής απειλείται.
• Η ψήφος είναι ενεργή συμμέτοχη: ψηφίζω σημαίνει συμμετέχω ενεργά υπέρ του κοινού καλού και δεν παραμένω απλός παρατηρητής.
• Η ψήφος είναι άποψη: ψηφίζω σημαίνει εκφράζω την άποψη μου ως προς τη διαμόρφωση της πολιτικής ζωής του τόπου.
• Η ψήφος είναι απόφαση: ψηφίζω σημαίνει αποφασίζω για τα άτομα που θα με αντιπροσωπεύουν τα επόμενα πέντε χρόνια στη Βουλή.

Το μέλλον της κοινωνίας και του τόπου βρίσκεται στα χέρια των πολιτών γιατί με τη συμμετοχή τους μπορούν να συνδιαμορφώσουν την πολιτική πραγματικότητα. Ας αρπάξουμε αυτή τη ευκαιρία και με τη δύναμη της ψήφου μας να συνδιαμορφώσουμε το δικό μας μέλλον, ενισχύοντας το Δημοκρατικό Κόμμα, την πολιτική δύναμη που μπορεί και έχει αποδείξει ότι μπορεί να πάρει τον τόπο μπροστά.

Κατ’ αρχήν να αναφέρω πως το Δημοκρατικό Κόμμα έχει ξεκάθαρη άποψη όσον αφορά τις προτάσεις του Προέδρου Χριστόφια. Το Δημοκρατικό Κόμμα, διαφωνεί με την παραμονή 50000 εποίκων, διαφωνεί με την εκ περιτροπής προεδρία, διαφωνεί με τη σταθμισμένη ψήφο, διαφωνεί με τις προτάσεις για το περιουσιακό. Η πορεία του κάθε πολιτικού κόμματος είναι καταγραμμένη, και οι υποδείξεις και υποβολές του κ. Παπαδάκη δεν μπορούν να ξεγελάσουν τους πολίτες, ιδιαίτερα τους φίλους και τους ψηφοφόρους του Δημοκρατικού Κόμματος. Από εκεί και πέρα, μια σύντομη αναδρομή στο παρελθόν μπορεί να δώσει ασφαλή συμπεράσματα τόσο για το θέμα της θεσιθηρίας όσο και για το πώς η στάση της ΕΔΕΚ επηρέασε το εθνικό μας θέμα:

1. Το 1988, και ενώ η ηγεσία της ΕΔΕΚ διακήρυττε ότι υπάρχουν δύο πολιτικές γραμμές στο κυπριακό, η διεκδικητική και η ενδοτική γραμμή, τελικά αποφάσισε να κατέλθει στις εκλογές με δικό της υποψήφιο. Αποτέλεσμα ήταν να αποκλειστεί από το δεύτερο γύρο των εκλογών ο Σπύρος Κυπριανού, αφήνοντας την διεκδίκηση της Προεδρίας στους δύο εκπροσώπους της ενδοτικής γραμμής, όπως και η ίδια η ΕΔΕΚ τους θεωρούσε. Αυτή ήταν η χαριστική βολή στην διεκδικητική πολιτική και από τότε άρχισε η διολίσθηση στο κυπριακό (δέσμη ιδεών Γκάλι).
2. Το 1998, στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, αν και η ΕΔΕΚ αποφάσισε «κατά συνείδηση», στην πραγματικότητα λειτούργησε υπόγεια υπέρ της υποψηφιότητας Κληρίδη με αμοιβή τις θέσεις που έλαβε στο Υπουργικό Συμβούλιο και σε άλλους οργανισμούς και θεσμικά όργανα. Με την στάση της η ΕΔΕΚ εδραίωσε στην εξουσία τον κ. Κληρίδη με αποτέλεσμα να μας φέρει το εκτρωματικό σχέδιο ΑΝΑΝ.
3. Το 2003 και ενώ ΔΗΚΟ, ΑΚΕΛ και ΕΔΕΚ (τότε ΚΙΣΟΣ) εξέφραζαν κοινή βούληση για τη μεγάλη αλλαγή στον τόπο, προκύπτει ξαφνικός έρωτας ανάμεσα στην ΕΔΕΚ και τον ΔΗΣΥ με υποψήφιο τον κ. Ομήρου. Η ΕΔΕΚ ήταν έτοιμη να συνεργαστεί με το ΔΗΣΥ για χάριν της καρέκλας. Ήταν έτοιμη να συνεργαστεί με το κόμμα που βρισκόταν στην εξουσία και έφερε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το σχέδιο ΑΝΑΝ. Στη συνέχεια, και όταν ο έρωτας δεν καρποφόρησε, καθώς ο ΔΗΣΥ άλλαξε την απόφαση του και στήριξε την υποψηφιότητα του κ. Κληρίδη, η ΕΔΕΚ βλέποντας την αποτυχία, μετανοημένη έτρεξε και στήριξε τον Τάσσο Παπαδόπουλο που μερικούς μήνες πριν έκρινε ανίκανο και ακατάλληλο για πρόεδρο της Δημοκρατίας.
4. Το 2008, μια μόλις μέρα μετά τον αποκλεισμό του Τάσσου Παπαδόπουλου από τον δεύτερο γύρο των εκλογών, και παρά το κάλεσμα του ΔΗΚΟ για να ληφθεί κοινή απόφαση, η ΕΔΕΚ έσπευσε βεβιασμένα να διαμορφώσει τις συνθήκες για την εκλογή του προέδρου Χριστόφια, στηρίζοντας την υποψηφιότητα του χωρίς να λάβει καμία απολύτως δέσμευση για το κυπριακό. Μάλιστα, διακήρυττε ότι θα ήταν εγγυητής των χειρισμών του Προέδρου Χριστόφια στο κυπριακό.

Σε όλες τις περιπτώσεις, η ΕΔΕΚ έδρασε με μοναδικό γνώμονα το κομματικό συμφέρον, χωρίς καμιά απολύτως έγνοια για το εθνικό συμφέρον. Σήμερα, η ΕΔΕΚ κυνηγά το ΔΗΚΟ, με την προσμονή να το ξεπεράσει σε ποσοστά και να αναλάβει δήθεν το ρυθμιστικό ρόλο. Προσπαθεί δηλαδή να αποδυναμώσει τη δύναμη που ανέκαθεν είχε σταθερές και διεκδικητικές θέσεις στο κυπριακό. Αυτή και μόνο η προσπάθεια μόνο επιζήμια μπορεί να είναι για το εθνικό μας θέμα.

Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί στην αξιοποίηση νέων τεχνολογιών, στη χρήση καινοτόμων μεθόδων παραγωγής και προώθησης των προϊόντων και υπηρεσιών, στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας στον τομέα του περιβάλλοντος και γενικά στην προώθηση σύγχρονων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων με στόχο τη δημιουργία δυναμικών, εξελίξιμων και ανταγωνιστικών επιχειρήσεων. Εξαιρετικής σημασίας είναι η ρύθμιση της αγοράς έτσι ώστε να υπάρχει χώρος για νέες μικρές επιχειρήσεις, αφού σήμερα οι ισχυροί της αγοράς εκμεταλλεύονται τα μονοπώλια που δημιουργούνται από την προνομιακή τους θέση.

Το κράτος πρέπει να στοχεύει στη στήριξη και προώθηση των νέων που επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά, αξιοποιώντας τις γνώσεις τους, την κατάρτιση και τα ταλέντα τους στα πλαίσια μιας ολοκληρωμένης πολιτικής που θα περιλαμβάνει:

1. Προώθηση εκπτώσεων στις φορολογικές επιβαρύνσεις που αφορούν τη δημιουργία μιας επιχείρησης από νέους ανθρώπους.

2. Δημιουργία ευνοϊκότερων συνθηκών δανεισμού από νέους ανθρώπους που στοχεύουν στην επιχειρηματική επένδυση (Δημιουργία Εγγυοδοτικού Οργανισμού).

3. Ουσιαστική αναβάθμιση του σχεδίου «Ενίσχυση της Νεανικής Επιχειρηματικότητας» που προσφέρει το Υπουργείο Εμπορίου μέσω της απλοποίησης των διαδικασιών και της αύξηση των παρεχομένων κονδυλίων, εθνικών και κοινοτικών.

4. Δημιουργία Παρατηρητηρίου Νεανικής Επιχειρηματικότητας που θα στοχεύει στην ενίσχυση της νεανικής επιχειρηματικότητας και στην καλλιέργεια της επιχειρηματικής συνείδησης στους νέους  μέσω της συγκέντρωσης, καταγραφής και επεξεργασίας στοιχείων που αφορούν την επιχειρηματικότητα και την παροχή τους ως επεξεργασμένη πληροφορία σε κάθε ενδιαφερόμενο. Στις αρμοδιότητες του Παρατηρητηρίου Νεανικής Επιχειρηματικότητας πρέπει να περιλαμβάνονται:

• Η συνεργασία με Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας και την εκπόνηση περιοδικών ερευνών-μελετών με στόχο την ανάδειξη και παρουσίαση των ειδικών συνθηκών του επιχειρηματικού περιβάλλοντος που επικρατεί σε κάθε επαρχία.
• Η παρακολούθηση των τάσεων και των μεταβολών στο επιχειρηματικό τοπίο μέσω της συγκέντρωσης μακροοικονομικών και μικροοικονομικών μεγεθών και στοιχείων.
• Η επεξεργασία των συλλεγόμενων στοιχείων ώστε να παράγεται δομημένη πληροφορία και η διάχυση της πληροφορίας αυτής μέσω του διαδικτύου.
• Η συμβολή στην επίλυση προβλημάτων τεκμηρίωσης οικονομικών και παραγωγικών στοιχείων και δεδομένων και στην συναγωγή αξιόπιστων συμπερασμάτων για τις δραστηριότητες, την πορεία και τις ιδιαιτερότητες των νέων επιχειρήσεων.
• Η συνεργασία με φορείς που δραστηριοποιούνται στον τομέα της απασχόλησης και της επιχειρηματικότητας,  για την ανταλλαγή πληροφοριών και τεχνογνωσίας καθώς και το συντονισμό των δράσεων τους

5. Δημιουργία Θυρίδων Νεανικής Επιχειρηματικότητας που να στοχεύει στην καλλιέργεια επιχειρηματικής συνείδησης στους νέους και στην στήριξη των νέων που θέλουν να ασχοληθούν με επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς και των νέων που ασχολούνται ήδη με επιχειρηματική δραστηριότητα μέσα από παρουσιάσεις στις εκπαιδευτικές μονάδες, σε συνέδρια, ημερίδες και άλλες εκδηλώσεις και μέσα από την προώθηση έντυπου υλικού. Οι Θυρίδες Νεανικής Επιχειρηματικότητας θα λειτουργούν ώστε οι νέοι να λαμβάνουν τα σωστά μηνύματα για τη δημιουργία μιας υγιής επιχειρηματικής συνείδησης.

6. Συνολική επανεξέταση των υφιστάμενων ρυθμίσεων που επιτρέπουν σε αδειοδοτημένες επιχειρήσεις να εμπορεύονται συγκεκριμένα προϊόντα. Η σημερινή κατάσταση ευνοεί τους λίγους κραταιούς ισχυρούς και δεν αφήνει χώρο στην αγορά για τη δημιουργία νέων μικρών, μικρομεσαίων και πολύ μικρών επιχειρήσεων.

Συγκρίνοντας τα τελευταία στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας που αφορούν τον Ιανουάριο του 2011 με αυτά του Ιανουαρίου του 2010 διαφαίνεται ξεκάθαρα πως υπήρξε αύξηση των νεοεισερχομένων στην αγορά εργασίας ανέργων κατά 1234 πρόσωπα ή ποσοστό 65,3%. Επίσης, αύξηση υπήρξε και στους άνεργους που είναι απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης κατά 1059 πρόσωπα ή ποσοστό 24,9% καθώς και στους άνεργους νέους μέχρι την ηλικία των 30 ετών κατά 1917 πρόσωπα ή ποσοστό 32,1%.

Την ίδια ώρα, οι χαμηλοί μισθοί, η ανασφάλεια της εργασίας, η αμφισβήτηση των εργασιακών δικαιωμάτων, οι διακρίσεις σε βάρος των νέων εργαζόμενων και η αμφισβήτηση των τυπικών προσόντων των νέων, αποτελούν παραμέτρους που διαμορφώνουν μια δύσκολη πραγματικότητα για τους νέους που μετά από την αποφοίτησή τους αναζητούν εργασία. Οι νέοι ολοκληρώνουν τις σπουδές τους με όνειρα και αισιοδοξία για το μέλλον όμως πολύ σύντομα ανακαλύπτουν τον εφιάλτη της αγοράς εργασίας.

Υπάρχουν αρκετά παραδείγματα που καταδεικνύουν πως η νέα γενιά βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα «εχθρικό» περιβάλλον όπου επικρατούν καταστάσεις περιορισμένων ευκαιριών και διακρίσεων. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που παρατηρείται είναι οι συντηρητικές αντιλήψεις και νοοτροπίες ως προς την αντιμετώπιση των νέων στα θέματα πρόσληψης, ανάδειξης και αμοιβών. Συγκεκριμένα, παρατηρείται πως το κριτήριο της προϋπηρεσίας υπερέχει του κριτηρίου των αντικειμενικών προσόντων και της ατομικής αξίας, με αποτέλεσμα οι νέοι να μην έχουν ίσες ευκαιρίες και να καθηλώνονται σε θέσεις υποδεέστερες των ικανοτήτων τους. Αυτό οδηγεί τους νέους σε ένα κύκλο απαισιοδοξίας όσον αφορά το εργασιακό τους μέλλον και την προσωπική τους ζωή. Επίσης, οι περιορισμένες ευκαιρίες απασχόλησης, οδηγούν στη δημιουργία επισφαλών θέσεων εργασίας και κατά συνέπεια χαμηλών αμοιβών και μειωμένων εργασιακών δικαιωμάτων. Δηλαδή, οι εργοδότες πληρώνουν λιγότερα, απολύουν ευκολότερα και έχουν περισσότερες απαιτήσεις. Και θύματα αυτής της κατάστασης είναι οι νέοι.

Αναμφίβολα, όλα αυτά αποδεικνύουν πως οι νέοι βρίσκονται στο περιθώριο του εργασιακού, οικονομικού και πολιτικού μας συστήματος και πως το σύστημα και η κοινωνία δεν εμπιστεύεται τη νέα γενιά. Κατά συνέπεια, οι νέοι απομακρύνονται από την πολιτική και υποεκπροσωπούνται στα κέντρα λήψης αποφάσεων, με αποτέλεσμα η προβληματική αυτή κατάσταση να διαιωνίζεται. Η πολιτεία έχει ευθύνη και καθήκον, αφουγκραζόμενη τις ανάγκες των καιρών, να σταθεί αντιμέτωπη στις τάσεις που θέλουν να θυματοποιήσουν τους νέους εργαζόμενους για να προσφέρουν φτηνό και καλό εργασιακό δυναμικό στους εργοδότες και οφείλει να ενεργοποιηθεί ώστε να τους προστατεύσει.

Για να απαντήσει κάποιος σε αυτό το ερώτημα πρέπει πρώτα να ανατρέξει στο πρόσφατο παρελθόν όπου ο διπολισμός δημιούργησε ανάμεσα στις δύο τάσεις κλίμα άγονου φανατισμού και συγκρουσιακής «παιδείας». Αν η πόλωση ενισχυθεί, θα οδηγηθούμε σε τακτικές του παρελθόντος, με έντονη αντιπαλότητα και στείρα αντιπαράθεση ανάμεσα στην συντηρητική δεξιά και τη δογματική αριστερά, με αρνητικές συνέπειες για την κοινωνία. Επίσης, επιβράβευση του διπολισμού οδηγεί σε δικομματισμό όπου το στοιχείο που θα επικρατεί θα είναι ένας συνεχής στείρος κομματισμός που δεν θα προσφέρει απολύτως τίποτα στο κοινωνικό σύνολο αλλά θα εξυπηρετεί τις σκοπιμότητες αυτών που θα βρίσκονται εναλλάξ στην εξουσία.

Ωστόσο, η πλειοψηφία των πολιτών δεν αρέσκεται σε ακρότητες και φανατισμούς αλλά αντιμετωπίζει τα πολιτικά ζητήματα με μετριοπάθεια και σύνεση. Δεν είναι προσκολλημένη σε ιδεολογήματα αλλά αντιμετωπίζει τις προκλήσεις της σημερινής κοινωνικής πραγματικότητας. Αναζητεί την κοινωνική συνοχή, την κοινωνική αλληλεγγύη, την κοινωνική δικαιοσύνη και την κοινωνική δημοκρατία ώστε να διασφαλίζονται τα δικαιώματα της στην υγεία, στην παιδεία και στην εργασία. Θέλει την πατρίδα της να οδεύει συνεχώς προς την ανάπτυξη, την ευημερία και την πρόοδο. Αυτή η πλειοψηφία των πολιτών καθορίζει την πολιτική ατζέντα και δίνει την νίκη στις εκλογές, εφόσον έχει τις κατάλληλες επιλογές.

Ο χώρος που μπορεί να εκφράσει αυτούς τους πολίτες είναι ο χώρος του Κέντρου και το Δημοκρατικό Κόμμα έχει υποχρέωση να αναλάβει το ρόλο που του αναθέτει η καθημερινότητα και οι ανάγκες των πολιτών. Το Δημοκρατικό Κόμμα, μπορεί και πρέπει να διασφαλίσει την ισορροπία μέσα στο πολιτικό μας σύστημα ενισχύοντας τον ρυθμιστικό του ρόλο. Την ίδια ώρα, το Δημοκρατικό Κόμμα μπορεί και πρέπει να εκφράσει ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης που να στοχεύει στη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών και στις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για ένα σύγχρονο κράτος που θα μπορεί να δίνει πρακτικές λύσεις στα τρέχοντα προβλήματα των πολιτών. Ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης που δεν θα είναι αόριστη πολιτική διακήρυξη αλλά θα μετουσιώνεται σε πολιτική πράξη προς όφελος των πολιτών και της κοινωνίας.

Στην πράξη, η μείωση των κλιμάκων εισδοχής στη δημόσια υπηρεσία θα επιφέρει ανάλογη μείωση στις απολαβές στον ιδιωτικό τομέα καθώς είναι φυσικό, στην ίδια αγορά εργασίας, να υπάρχει αλληλεπίδραση ανάμεσα στους μισθούς του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα. Στις 3 Μαρτίου 2010, ο Ευρωπαίος Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων, ο κ. Όλι Ρεν, δια του εκπροσώπου του Αμαντέου Αλφατάζ, ανέφερε πως «η μείωση των μισθών στο δημόσιο, θα έχει συνέπειες και ως προς το επίπεδο των μισθών στον ιδιωτικό τομέα καθώς η περικοπή των μισθών του δημοσίου, αναπόφευκτα, θα συμπαρασύρει και τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα», συμπληρώνοντας πως «σε πολλές χώρες έγινε αυτό».

Η υποτίμηση της αξίας της εργασίας των νέων θα έχει ως αποτέλεσμα την προσφορά φτηνού αλλά ποιοτικού εργασιακού δυναμικού με μοναδικό κερδισμένο το μεγάλο κεφάλαιο. Εάν σε αυτό προστεθούν και τα υψηλά ποσοστά ανεργίας στους νέους, η ανασφάλεια της εργασίας, τα εργασιακά δικαιώματα και οι διακρίσεις σε βάρος των νέων εργαζόμενων, τότε ολοκληρώνεται η ζοφερή εικόνα της εργασιακής ζωής των νέων. Παράλληλα, η μείωση των μισθών στο δημόσιο τομέα και εκ του αποτελέσματος στον ιδιωτικό τομέα, θα οδηγήσει σε περαιτέρω ύφεση με όλες τις τραγικές κοινωνικές επιπτώσεις. Δηλαδή, το μέλλον των νέων δίνεται αντιπαροχή με την ψευδεπίγραφη προσδοκία ότι θα αποτελέσει εισιτήριο εξόδου από την κρίση.

Το Δημοκρατικό Κόμμα αποτελεί τον κατεξοχήν εκφραστή του κεντρώου χώρου στην Κύπρο που υποστηρίζει «την ύπαρξη μιας ανθρωποκεντρικής οικονομικής πολιτικής η οποία έχει ως στόχο την ευημερία των πολιτών και ταυτόχρονα την ταχεία και ισορροπημένη ανάπτυξη μέσα σε συνθήκες σταθερότητας, κοινωνικής δικαιοσύνης και κοινωνικής συνοχής» (πολιτικό πρόγραμμα 2009). Η πρόταση για μείωση των κλιμάκων εισδοχής των νέων εργαζομένων που κατατέθηκε εκ μέρους της ηγεσίας του ΔΗΚΟ στα πλαίσια της διαβούλευσης με τον Υπουργό Οικονομικών και το ΑΚΕΛ, δεν συνάδει με τις προγραμματικές θέσεις του Δημοκρατικού Κόμματος και η ηγεσία του έχει υποχρέωση να την αποσύρει καθώς η ευημερία των αριθμών δεν έχει ευθεία σχέση με την ευημερία των ανθρώπων. Σε διαφορετική περίπτωση, έχει υποχρέωση να τη φέρει προς συζήτηση στα συλλογικά όργανα του Κόμματος προκειμένου να ληφθούν συλλογικές αποφάσεις.